Hoe meer onderzoek er plaats vindt naar ons brein; hoe meer blijkt dat we de overgrote meerderheid van onze gedragingen automatisch vertonen. Dat wil zeggen, zonder bewuste sturing. En dat is maar goed ook, onze bewuste capaciteit is nietig vergeleken met het 'onbewuste' werkgeheugen dat ons brein bezit.

Een leuk voorbeeld hiervan kwam kort geleden naar voren in een recent onderzoek naar testosteron. Dit hormoon, veelvuldig misbruikt in de krachtsport als doping, heeft o.a. te maken met seksualiteit, ontwikkeling van seksuele kenmerken in de baarmoeder, dominantie en agressie. Het heeft ook een sterk sociale rol: mannen met veel testosteron gedragen zich in de regel agressiever en dominanter tegenover andere mannen. In de studie werden mannen bij elkaar gezet om gezamenlijk een opdracht op te lossen. Hierbij waren twee condities gecreëerd; ofwel mannen hadden een gelijke ethniciteit als de rest van de groep, of deze verschilde sterk. Het onderzoek liet zien dat alleen bij mannen die in een 'gelijke' groep terecht kwamen de testosteronspiegel steeg wanneer de 'social status' moest worden bepaald (begin van de opdracht); verliezers hadden na afloop lagere testosteronwaarden dan winnaars. Dit effect kwam niet voor wanneer mannen in een diverse groep terecht kwamen, de onderzoekers verklaren dit door aan te geven dat vijandigheid naar een groep waartoe je niet behoort (en waar je wel mee moet samenwerken) evolutionair gezien weinig zinvol is.

Het onderzoek laat ons wederom zien dat ons gedrag vaak automatisch wordt bepaald. De invloed van hormoonwaarden, neurotransmitters en vastgelegde patronen op onze dagelijkse handelingen moet dan ook niet worden onderschat. Meer informatie volgt!

Geschreven door: Rens ter Weijde